دکتر مسعود درخشان نيز در اين باره معتقد است:

 توسعه اقتصادی در درجه اول تابعی از رویکرد و طرز تلقی دولت و ملت از رشد و توسعه است. اگر این رویکرد مبتنی بر "تفکر علمی" و عقلانیت باشد زمینه های توسعه اقتصادی مهیاست در غیر اینصورت اگر به جای 400 میلیارد دلاری که فقط بعد از انقلاب به اقتصاد ملی تزریق کرده ایم 400 تریلیون دلار هم تزریق می کردیم، چه بسا با اقتصادی نابسامان تر از وضعیت کنونی مواجه مي‌شدیم.

تفکر علمی در هر جامعه ای ریشه در نظام های آموزشی و پژوهشی دارد. جستجو گری، نقادی و اظهار نظر از موضع استقلال فکری را باید نخست در خانواده ها و سپس در دبستان ها به کودکان آموخت. سوالاتی چون "به نظر شما" و پاسخ‌هايي چون "به نظر من" از نخستین ساختارهایی است که کودکان باید در "گفتن" فرا گیرند. برخورد اندیشه ها در فضای احترام به اندیشه ها و دقت در ساختار منطقی استدلال ها از ارکان اصلی تفکر علمی است که باید حاکم بر نظام آموزشی و پرورشي باشد.

توسعه اقتصادی صرفاً مبتني بر "علم" نیست، ریشه در "نوآوری علمی" دارد. رسیدن به مرزهای دانش شرط لازم و توسعه مرزهای دانش شرط کافی توسعه اقتصادی است. نوآوری های علمی نیز مستلزم رشد ابتکارات و خلاقیت های علمی است که ریشه آن در کودکستان است. بنابراین تحول اساسی در نظام آموزش و پرورش کشور از شرایط اصلی توسعه اقتصادی است، هر چند نقش حکومت ها و توسعه نهادهای دموکراسی در ایجاد خلاقیت و ابتکار و استقلال فکری در نیروی کار و به ویژه در جوانان را نباید فراموش کرد.

آقای دکتر فرامرز رفیع پور نيز در نتیجه گیری کتاب قطور توسعه و تضاد  همين نتايج را به زبان ديگري بيان كرده است:

مهمترین عامل داخلی در ایجاد وضعیت فعلی کشور ما نداشتن قدرت تفکر منسجم و علم سازمان یافته است. همه مسائل دیگر جامعه ما ـ تا آنجا که به عوامل داخلی مربوط می شوند ـ در درجه اول از اینجا سرچشمه می گیرند که ما در تشخیص مسائل و یافتن راه حل مناسب نقص داریم یعنی یک سیستم تفکر سازمان یافته آزاد از قید و بندها نداریم.

حال راه حل چیست؟

ابتدا باید تا آنجا که مکن است تمام عوامل و روابط بین آنها را بشناسیم و در مرحله بعد بایدارزشهایمان را ارزیابی کنیم که کدام درستند و کدام غلطند.

بدین منظور لازم است که

ارزش های خود را در یک جمع علمی محدود با افرادی که دارای قدرت تفکر و شناخت تخصصی در زمینه های مختلف  و آزاد از مقام پرستی می باشند به دور از جنجال های رسانه ای و در فضایی آزاد به بحث بگذاریم. امید است در بین اینگونه افراد عاقل و با تقوا بتوان به ارزش های مشترکی رسید و بر پایه آن بقیه مراحل را طی نمود.